Skip to content

Werkzekerheid in de petrol? Doe me een lol!

maandag 16 januari 2012

‘Een job in de Antwerpse petroleum-sector: goed betaald, veel verlof, niet te zwaar, werkzekerheid.’

Hoewel werken in een volcontinu-stelsel, met gevaarlijke producten, soms in stresserende omstandigheden niet mag onderschat worden. Maar de petroleum-sector is een rijke sector waar de winsten jaar na jaar exuberant stijgen. De arbeiders kunnen dan ook terecht deels genieten van deze winsten. Werk je in de petrol dan mag je je dus gelukkig prijzen. Dan behoor je tot de middenklasse die zich de nodige luxe kan permitteren.

Zo denk men in het algemeen over de arbeiders van de petrol. En ja, in vergelijking met vele anderen is werken in die sector zeker niet slecht.

En toch is de werkelijkheid soms heel anders. Kijken we maar naar de situatie waarin de arbeiders van Petroplus zich vandaag bevinden.
Deze raffinaderij probeert al jaren zoveel mogelijk winst te maken met zo weinig mogelijk aan investeringen. En is daar de laatste 15 jaar goed in gelukt. Hierdoor werd dit bedrijf als zeer aantrekkelijk voorgesteld op de beurs. Het aandeel van Petroplus noteerde in 2007 nog meer dan 125 euro. De eigenaars, de investeringsgroep Carlyle, kon zoete broodjes bakken, het geld stroomde binnen. Tot in 2008 de economische crisis roet in het eten gooide. Petroplus kon niet concurreren in een kleinere worden markt.

Toch veranderde het beleid niet van koers. Een bedrijf in Frankrijk en één in Groot-Brittannië werden verkocht en men kon weer verder. Zoals vele bedrijven hielden zij het hoofd boven water door het afsluiten van leningen. Geld lenen en afsluiten van bankgaranties om een bedrijf draaiende te houden: dit was (en is) ‘business as usual’. Tot anno 2011 diezelfde banken beroep moesten doen op miljarden overheidssteun om zelf niet failliet te gaan. De dag dat Petroplus, naar jaarlijkse gewoonte, bij de banken een lening wilde afsluiten voor 1 miljard euro krijgen zij een ‘njet’ als antwoord. Het gevolg was dat zij zelfs geen grondstof (petroleum) konden aankopen om te raffineren. Men kon dan ook niets anders doen dan de fabrieken (5 in Europa, waaronder 1 in Antwerpen) stil te leggen. Vandaag onderhandelt men nog steeds met de banken en allicht is men op zoek naar een overnemer. En onze petroleum-arbeider bij Petroplus wacht af.

De werkzekerheid is niet meer. Het loon evenmin. Men heeft nog juist genoeg geld gevonden om de lonen van december te kunnen uitbetalen. Voor eventuele ontslagvergoedingen is geen geld meer. Daar sta je dan: jaren werken en van dag op dag ben je je job en toekomst kwijt door slecht beleid en gespeculeer van de directie.

Zo zie je maar: vandaag de dag, in 2012, is geen arbeider, bediende of ambtenaar nog zeker van job. Van deze crisis, veroorzaakt door winstbejag van een kleine minderheid, moeten de gewone mensen de gevolgen dragen. Onaanvaardbaar!

Advertenties
No comments yet

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: