Skip to content

Crown Cork: Amerikaanse multinational moet betalen voor een sociaal plan en de overheid moet haar verantwoordelijkheid nemen inzake bescherming van de tewerkstelling

dinsdag 12 juni 2012

Op 31 januari werd voor het eerst aangekondigd dat Crown Cork in Deurne de deuren zou sluiten. Voor de werknemers bij Crown Cork – die de afgelopen jaren al verschillende keren serieus ingeleverd hadden – kwam dit nieuws als een donderslag bij heldere hemel. Na tal van herstructureringen blijven er momenteel nog slechts 322 van de ooit 1200 werknemers over. Een onbedwingbare winsthonger dreef de directie er toe steeds opnieuw mensen te ontslaan. Nu blijkt dat de winsthonger zo groot is dat de hele Belgische afdeling moet opgedoekt worden.

Artikel door Jarmo Van Regemorter

Het belangrijkste argument volgens de bazen van Crown Cork, is de volgende eeuwenoude dooddoener: de winsten zijn te laag omwille van te hoge loonkosten en in Oost-Europa kan het goedkoper. Zo wordt het voorgesteld alsof Crown Cork een bedrijf is dat mee deelt in de klappen van de economische crisis en dus geen andere uitweg heeft om het hoofd boven water te houden. De realiteit is volledig anders: het bedrijf kende in 2009 een winst van 1,565 miljoen euro. Die steeg in 2010 tot 2,633 miljoen euro, onder andere dankzij de enorme cadeaus die het patronaat kreeg in de vorm van de notionele interestaftrek – de directie van Crown Cork kreeg 8 miljoen € aan notionele interestaftrek cadeau. Dat geld is op geen enkel moment gebruikt om in het bedrijf te investeren, maar is in de zakken van de bazen en aandeelhouders verdwenen. Tot zover het idee dat de notionele interestaftrek banen zou creëren…

De naakte waarheid is dus dat een winstgevend bedrijf de deuren sluit en 322 gezinnen op straat zet omdat er landen zijn waar de werkende bevolking harder uitgebuit kan worden dan hier. Wat dit betekent voor het sociale weefsel in Deurne en de toekomstperspectieven van 300 gezinnen, wordt op geen enkele manier in de discussie gebracht: enkel de koude winstcijfers tellen.

Omwille van de argumentatie rond de economische crisis was de verslagenheid bij de arbeiders van Crown Cork aanvankelijk zeer groot. Gaandeweg werd dan toch het werk neergelegd. Vorige week kregen de arbeiders te horen dat de sluiting definitief is en dat de deuren op 4 juli onherroepelijk dicht gaan. In een dienstnota voor het personeel werd aangekondigd dat er toch nog anderhalve week moet verder gewerkt worden om nog enkele laatste klantenorders af te werken. Niet gehinderd door enige vorm van medeleven of begrip voor de gevolgen van hun door winsthonger gedreven beslissing, zegt het management daarin dat ze het onbegrijpelijk vindt dat de werknemers het werk niet hervatten na zoveel “positieve berichten” – daarmee wordt bedoeld dat er onderhandeld zal worden over een sociaal plan voor wat er zal gebeuren na de sluiting…

1 werknemer van Crown Cork is ondertussen uit het leven gestapt als direct gevolg van de sluiting. Net zoals de andere arbeiders, zal hij de positieve aard van de berichten van het management niet onmiddellijk hebben kunnen inzien.

Geen enkele gevestigde politieke partij (lokaal of federaal) stelt blijkbaar deze gang van zaken in vraag, laat staan dat ze hun solidariteit zouden betuigen met de getroffen werknemers. De redenering dat “iedereen een tandje moet bijsteken” als gevolg van de crisis betekent dus blijkbaar dat we moeten aanvaarden dat mensen koudweg op straat worden gezet omdat in andere landen werknemers bereid zijn voor een hongerloon te werken. Rood! pikt deze gang van zaken uiteraard niet. Wij stellen ons hier ernstige vragen bij en zijn bereid de strijd tegen de sluiting ten volle te ondersteunen.

Rood! steunt idee van een bedrijfsbezetting als actiemiddel van het laatste uur

Moesten de werknemers en vakbonden bij Crown Cork overgaan tot een bezetting van het bedrijf zouden wij dit voor 200% steunen. Een bedrijf dat zoveel winsten maakt heeft geen reden om te sluiten, en zelfs als dat wel het geval was, zou een bezetting een uitermate effectief actiemiddel zijn. Het is nodig de fabriek en de banen te beschermen via een overname en gekoppeld aan een reconversie om goederen te produceren waar de meerderheid van de bevolking nood aan heeft. Er is immers wel degelijk nood aan industrie in ons land en het is een mythe dat die industrie niet leefbaar zou zijn; de winstcijfers van Crown Cork zelf ontkrachten dat verhaal ruimschoots.

Een dergelijke bezetting zou ook zeer duidelijk de fundamentele vraag stellen over wie de fabriek moet besturen: directies die zich laten leiden door de aandeelhouders en hun winsthonger, of het personeel dat begaan is met de werking van de fabriek en haar functie in het sociaal-economische weefsel van de regio Antwerpen. Het zou een inspirerend voorbeeld zijn voor de fabrieks- en bedrijfssluitingen zoals bij Bekaert en de anderen die helaas zullen volgen.

We hebben ervaren dat Opel in Antwerpen een overname heeft verhinderd omdat zijn Chinese concurrent in Europa voet aan wal zou krijgen. De overheid heeft zichzelf elke verantwoordelijkheid t.o.v een Plan B ontzegd en de keuze van nationaliseren ontweken. Ze had dit nochtans wél gedaan voor de failliete banken. Blijkbaar tellen jobs en productie van goederen veel minder dan rommelkredieten…  Om een herhaling van het Opel-scenario te vermijden weten we dat er veel sneller moet gereageerd worden op het vlak van reconversie en wedertewerkstelling. Dit kan wanneer de overheid zelf, tijdelijk of definitief, een actieve rol opneemt via een eigen vastgoed- en industriële regie. De lokale (stedelijke) of federale overheid kan nog steeds een overnemer zoeken of gewoon zelf productie ontwikkelen en aldus een voortrekkersrol spelen in de uitbouw van een ‘groene industrie’. Een overname zou vandaag de toekomstperspectieven van meer dan 300 Antwerpse gezinnen veilig stellen. De belangen van de werkende (en werkloze) Antwerpenaars zouden voorrang moeten krijgen op de belangen van de managers en bazen. Wij hopen dat de actievoerders zowel het Antwerps stadsbestuur o.l.v. burgemeester Patrick Janssens, als de federale Minister van Werk Monica De Coninck het vuur aan de schenen leggen!

Wij staan als Rood! paraat om elke stap in de goede richting te ondersteunen. De eisen die de actievoerders stellen moeten een electoraal verlengstuk krijgen en moeten ook politiek vertaald kunnen worden. Echte socialisten plooien niet en geven niets af!

Rood! heeft een wetsvoorstel uitgewerkt dat een antwoord biedt op vele sociaal-economische problemen.

Zaterdag 16 juni (10u-13u) vindt een eerste bespreking plaats van de wetsvoorstel in het Borrelhuis, Witte Nonnekensstraat – 3500 Hasselt.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: