Skip to content

Strijdbare delegees maken het verschil

woensdag 3 oktober 2012

Wie tijdens de spoorstaking het piket aan Berchem station zag, kon vaststellen dat er een goed georganiseerd piket was met een goede aanwezigheid. Dit was geen actie van een paar militanten en delegees, de staking werd breed gedragen onder het personeel en dat was ook zichtbaar op het piket. De traditie van een strijdbaar, goed georganiseerd en goed bijgewoond piket trekt ook solidariteitsdelegaties aan.

Een van de (vele) voortrekkers van het piket in Berchem is Wouter Gysen, delegee van ACOD Spoor en bij de gemeenteraadsverkiezingen kandidaat voor Rood! (15de plaats). Een stakingsdag betekent voor Wouter extra hard werken. Op voorhand wordt alles georganiseerd om voldoende spijs en drank te voorzien, een vuurtje om wat op te warmen,… Als strijdbare delegee staat Wouter van begin tot einde aan het piket. Er wordt niet enkel een uurtje piket gestaan, maar 24 uur.

Waarom die nadruk op een piket? Wouter: “Tegen de stroom van propaganda van de gevestigde politici en de media is het belangrijk om een plaats van collectief verzet en discussie te hebben. Door de collega’s naar hier uit te nodigen en de tijd te nemen voor discussie over de plannen van de directie en de organisatie van het verzet ertegen, staan we veel sterker.”

Er passeerden op het piket verschillende solidariteitsdelegaties. Er kwamen collega’s van De Lijn en van andere sectoren. De politieke steun kwam enkel van Rood! en PVDA. Van SP.a verwacht je uiteraard niet dat ze steun geven aan een actie tegen het beleid waar ze zelf mee verantwoordelijk voor zijn. ‘Socialisten’ van SP.a vind je bij de NMBS-directie, echte socialisten aan stakingspiketten tegen de plannen van die directie.

Komt deze staking niet neer op het pesten van de reizigers? De structuur van de NMBS kan een technische aangelegenheid lijken, maar het gaat wel over de toekomst van de dienstverlening. Met verschillende bedrijven is er een groot waterhoofd dat veel geld kost. De afgelopen zeven jaar werd 837,3 miljoen euro uitgegeven aan externe consultants. Ook wordt veel geld aan prestigeprojecten besteed. Voor de vele managers is het kassa, kassa. Voor het gewone personeel meer chaos om te overleggen of de problemen bij de juiste personen te brengen. Resultaat: meer technische problemen, vertragingen,… en bijhorende frustratie onder personeel én reizigers.

Tenslotte zorgt de opdeling van de NMBS in twee bedrijven (en een sociaal secretariaat) voor het gevaar dat het deel dat alle verlieslatende delen en de schulden moet dragen failliet gaat. Het gaat ook om het reizigersverkeer. Een faillissement kan leiden tot een heropstart als privaat bedrijf, met minder dienstverlening en duurdere prijzen. Een geprivatiseerd spoor kost de gemeenschap meer, zorgt voor duurdere tickets en minder veiligheid. Dat wordt bevestigd in Groot-Brittannië.

Reizigers en personeel hebben er samen belang bij om op te komen voor een geïntegreerd openbaar spoorbedrijf waar niet de managers die van bovenaf (al dan niet uit politieke hoek) gedropt worden de lakens uitdelen, maar het gewone personeel en de reizigers zelf. Dat is meteen ook waarom Rood! de spooracties ondersteunt.

Geert Cool

Advertenties
No comments yet

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: