Skip to content

Rood kabaal in Antwerpen

vrijdag 12 oktober 2012

Het is zover : 1400 affiches werden geplakt, 70.000 flyers verdeeld, nagenoeg 100.000 Volksgazetten gebust, terwijl kandidaten nog eens duizenden flyers in eigen kring hebben verspreid. Eén zaak is duidelijk geworden, vooral de laatste twee weken: onze campagne op het terrein heeft veel weerklank gevonden. Erik De Bruyn: ‘Dit is de beste campagne die ik ooit heb gevoerd. Bevrijd van het keurslijf van de sp.a; met de juiste ideeën en de juiste thema’s. Mensen kijken uit naar iets nieuws. ROOD! is de voorbode van échte verandering. Deze verkiezing hebben we de eerste steen gelegd.’

Lutgard Van Doninck: ‘Zeven op de tien mensen hebben nog steeds niet beslist voor wie ze gaan stemmen. Ze vertrouwen in feite geen enkele politieke partij meer. Velen kenden Rood! amper en namen onze flyers met interesse aan. De slogan ‘gewoon volk’ scoort, zoveel is duidelijk!’.  Ivo Janssen, lijstrekker: ‘Ik heb met honderden mensen gepraat, ze verwachten in feite niet veel verandering van Bart De Wever, maar ze willen wél echte verandering. Onze boodschap wordt begrepen: ‘échte socialisten zijn nodig’ en ‘gewoon volk eerst!’ slaat nagels met koppen.’

Verschillende kandidaten actief tegen armoede zorgden ervoor dat onze socialistische boodschap ook onder deze mensen werd verspreid. Mensen die het politiek bestel uitspuwen en zeer kritisch staan ten opzichte van welke partij dan ook. Roger Dewachter: ‘Ik ben dagdagelijks actief tegen armoede; wij delen honderden voedselpakketten uit per dag en mijn kandidatuur op de lijst (n°17) werd eerst met wantrouwen aanzien. Geleidelijk aan, dankzij de boodschap en onze sterke slogans, begreep men dat wij het menen. We hebben als Rood! niks te verliezen, net zoals de mensen waarvoor we solidariteitsacties inrichten…’

In deze campagne zijn er veel onbekende talenten tot uiting gekomen. Jarmo Van Regemorter (6) en Geert Cool (38) trokken in Deurne enkele keren op pad met enkele kameraden die uit Sri Lanka gevlucht zijn wegens de onderdrukking van de Tamilbevolking daar. Er is een levendige gemeenschap van Tamils in Antwerpen en ROOD! zal bij diegenen die mogen stemmen een aanzienlijk resultaat halen. Sufresh, één van de Tamil-activisten die mee kwam helpen, bleek al gauw de allersnelste busser van de hele ploeg te zijn. Zijn geheim? Let eens op de mensen die reclame verdelen, het gaat veelal om vluchtelingen die dit als eerste job doen. Ook Suresh heeft zo’n job uitgeoefend toen hij in Duitsland aankwam. Hij vertelde dat hij er goed geld mee verdiende, bleek dat het om 6 euro per uur ging… Ditmaal deed hij het niet voor het geld, maar omdat hij als echte socialist ook echte verandering wil en dus ging hij nog vlugger. Suresh is een van de niet-EU-burgers die in Antwerpen gaat stemmen. En dan nog voor de goei!

Naar het einde van de campagne hoorden we vele klachten over de folderdiarree. Bij het afleggen van de laatste loodjes – de 25.000 lokale pamfletten voor Deurne die in de laatste week werden verspreid – ging het er meermaals over.  Een oudere vrouw stond in de buurt van het Saerensplein met een vriendin aan de deuringang te praten. Een militant komt een folder in de bussen steken. De vrouw zegt: “Is dat nu nog papier voor de verkiezingen, dat gaat recht bij het oud papier”. De andere vrouw pikt in: “Maar ja, die jongen wordt er wel voor betaald om dat te doen, niet?”. De militant: “Neen mevrouw, in tegenstelling tot veel andere partijen werken wij bij ROOD! met vrijwilligers die er in geloven en na hun werkuren pamfletten gaan bussen. Ons voorstel om de papierslag te beperken door een extra editie van ‘De Nieuwe Antwerpenaar’ uit te brengen met voldoende ruimte voor alle partijen heeft het niet gehaald en dus moeten we toch iets doen om onze mening bekend te maken.”  Waarop beide vrouwen alsnog een pamfletje meenamen om het toch eens te lezen.

Op de aanplakborden waren alle partijen vertegenwoordigd, ook zij die tegen de plaatsing van deze borden waren. Meer nog, ook de partij van de burgemeester aarzelde niet om te plakken en te overplakken. Zelfs indien bovenaan een bordje met ‘Rood!’ en ‘nummer 10’ werd geplaatst, verschenen er affiches van de stadslijst boven die van Rood! In Hoboken plakte André De Lendtdecker van SP.a boven ROOD!, in Berchem gebeurde dit ook door de zogenaamde culturele sector die affiches aanbracht met als slogan ‘Zot van A, niet van B.’

Van tijd tot tijd hoorden we geklaag in het genre van ‘Rood! dient om stemmen af te pakken van …’ (vul zelf in). Al wie onze bestaansreden reduceert tot ‘afpakken van stemmen’ blinkt niet uit qua democratische ingesteldheid. De kiezer kiest en krijgt immers het laatste woord. Dat is nu eenmaal de inzet van verkiezingen.  In hetzelfde stramien is het argument van ‘nuttige stem’ … En uiteraard meent de Stadslijst, Groen of PVDA dat die ene en enige ROOD!-lijst voor de stad hen stemmen zal kosten. Tja… Maar wat wij ervaren hebben op het terrein, in de wijken, is wel iets anders. Daar hebben we ervaren dat het Vlaams Belang een échte strijd heeft ingezet tegen ROOD!… In haar propaganda spreekt het Vlaams Belang voortaan over ‘Gewoon volk’ en over GA’s (‘Gewone Antwerpenaren’ versus ‘Bekende Antwerpenaren’). Niet toevallig heeft VB een actie ondernomen tegen de Regenboog, een project van solidair wonen. Deze actie, het beplakken van de gevel, ondersteund door een motie in de districtsraad van Berchem had tot doel ROOD! te associëren met druggebruikers en marginalen; een manier om de achterban af te schermen van onze campagne. Een campagne die inderdaad met interesse gevolgd werd door zij die al jaren de sp.a hebben gedeserteerd. Vlaams Belang begreep onmiddellijk dat deze mensen – het gewone klootjesvolk in de ogen van de weldenkende linkerzijde –  nu er opnieuw échte socialisten ten tonele zijn verschenen, misschien wel eens zou kunnen stemmen voor Erik De Bruyn en ROOD! Kort daarna nam het VB ook onze kritiek op het elitaire Antwerpen over en niet het minst de kritiek op de prestigeprojecten…

Ware het niet beter geweest samen te werken met de PVDA?  Een frequente vraag onder de progressieve kiezers. Ons antwoord was altijd: “Dankzij onze rebelse campagne hebben we velen overtuigd die nooit voor PVDA zouden stemmen. Ons kiespubliek en dat van hen overlapt maar heel klein beetje. Het is dus niet zo dat één lijst automatisch meer stemmen oplevert.”  Daarnaast mag men vergeten dat een kartel voor de PVDA leiding onaanvaardbaar was geworden. Hun oorspronkelijk voorstel garandeerde hen de eerste twee verkozenen. In de maand mei was er voor hen enkel nog een PVDA+ formule mogelijk met 8 plaatsjes achteraan de lijst voor ROOD! kandidaten. Dergelijke samenwerking zou ROOD! reduceren tot een onzichtbaar aanhangsel, tot electoraal kanonnenvlees (hoe zouden de borden verdeeld worden met de grote affiche van ‘Stem Peter’, ik kan mij de onderhandelingen al inbeelden…).

Bovendien is er wel degelijk een verschil tussen ROOD! en PVDA. ROOD! gaat veel verder op vlak van democratie: lokale referenda, verplichte raadpleging bij elke investering die boven 10% van het investeringsbudget gaat, verdubbeling budgetten districtsraden, inspraak van verenigingsleven en oprichting van wijkraden.  Een ‘stad op mensenmaat’ kan niet van bovenaf opgelegd worden. Er zijn verschillende mensenmaten en de juiste ‘maat’ is niet iets dat een vast gegeven is. Behoeften, wensen, prioriteiten, dit alles moet voorwerp worden van debat, overleg, en participatie van de burger. Juist daarom is democratie essentieel; zonder democratie functioneert socialisme niet en leidt het tot hetgeen we reeds ervaren hebben in de 20ste eeuw. Inzake democratie  gaat de PVDA niet verder dan ‘enquêtes onder de bevolking’ en is het gelijknamige boek van Peter Mertens doodstil.

Wie zondag gaat winnen is de vraag voor alle commentatoren. Het is ook een relevante vraag: gaat een significant deel van de Antwerpenaren nu al voor een confederaal België stemmen in plaats van zich uit te spreken rond de toekomst van de stad? ten dele wel. Maar anderzijds heeft de campagne van de stadslijst zeer weinig gezegd over de toekomst van de stad. In feite was geen van beide titanen overtuigend. We begrijpen na deze dergelijke campagne van de twee zwaargewichten des te beter waarom een belangrijk van de bevolking nog steeds niet weet voor wie ze gaan stemmen. Het gewone volk voelt zich buiten het politieke spel gesloten. Gewone mensen weten uiteindelijk maar al te goed dat Bart Janssens en Patrick De Wever het over de essentie eens zijn. En juist deze mensen zijn we beginnen overtuigen in de laatste rechte lijn naar 14-10!

We weten intussen dat opiniepeilingen met de natte vinger in elkaar worden gestoken en geenszins de einduitslag voorspellen. Zondag kunnen we ons aan vanalles verwachten. De enige nuttige stem is deze die je eigen overtuiging uitdrukt. Het is om deze vrijheid te garanderen dat stemmingen geheim werden gemaakt. Tactisch of strategisch stemmen koestert de illusie dat je als ‘individu’ kan wegen op de uitkomst van de verkiezingen. En het geeft de media alle armslag om de publieke opinie te kneden. Als men wil stemmen op basis van opiniepeilingen (die in feite enkel kiesintenties weergeven die dan nog eens herijkt worden volgens bepaalde prognoses) is men de eigen stem zo goed als kwijt.

Onze campagne was erop gericht ROOD! bekend te maken en inhoudelijk bepaalde thema’s naar voren te schuiven: voorrang aan onderwijs, sociale huisvesting, kinderopvang, openbaar vervoer, toegankelijke mobiliteit. ROOD! was de enige om aan te wijzen hoe dit betaald kan worden : verleg de prioriteiten van prestigeprojecten naar de noden van de bevolking. Met uitzondering van ROOD! heeft iedereen in alle talen gezwegen over de besparingen die men ook op lokaal vlak zullen wil doorzetten. Idem over de Dexia-factuur.  Vlaams Belang gebruikt de zgn. islamiseringdreiging om electorale kavel af te schermen tegen de N-VA. Groen voerde een mooie campagne en wil ‘inbreken’ in een coalitie waarvan het beleid verder zal afdrijven richting citymarketing, prestigeprojecten en privatiseringen. De Stadslijst voerde campagne aan de hand van de verjaardag van een decennium burgmeesterschap van Janssens, verfraaid met enkele loze beloften.

Er is nood aan verandering! Om dat in gang te zetten is er in eerste instantie een luidruchtige linkse oppositie nodig, omdat je vanuit de oppositie kunt wegen, omdat je de bevolking kan winnen voor doelstellingen die het dagdagelijks leven van de gewone mensen in de stad verbeteren. En zij hebben dit het meest nodig. ROOD! zal kabaal maken in de gemeenteraad,  net zoals we dat gedaan hebben in deze campagne. Stem écht socialistisch! Gewoon volk eerst! Stem Rood!

Advertenties
2 reacties leave one →
  1. Alice Holemans permalink
    zaterdag 13 oktober 2012 06:18

    Tevergeefs heb ik vol verwachting uitgekeken naar een exemplaar van de Volksgazet, helaas werd mijn bus duidelijk over het hoofd gezien. Misschien denken jullie dat er op Zurenborg geen ware socialisten meer wonen? Wel, je kan gelijk hebben. De enige Rood affiche die ik in mijn buurt gezien heb was de poster aan mijn eigen raam.
    Maar geen nood, wij staan klaar om onze stem uit te brengen op de enige partij waarvan de kleur duidelijk ROOD is!

  2. Redactie Rood! Antwerpen permalink*
    zaterdag 13 oktober 2012 13:12

    Hallo Alice, als je geen Volksgazet kreeg, is het wellicht inderdaad omdat je bus over het hoofd werd gezien, er zijn er op Zurenborg namelijk wel degelijk een paar duizend verspreid.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: