Skip to content

Brief uit Chili (Koen Meul en Marcia Lopez Peralta)

woensdag 16 oktober 2013

Wij zijn wel en tevreden aangekomen in volle feestperiode (Fiestas Patria). Daarna werd het hier een opeenvolging van stakingen, betogingen en bezettingen, afwisselend in zowat alle delen van het land. Momenteel zijn we gesetteld in Copiapó, Chile, hoofdplaats van de Derde Regio, Atacama en mijnstreek, bekend geworden door de zgn. “miraculeuze” redding van de 33 mijnwerkers in de mijn van San José (goud,koper, zilver). Na bezettingen, betogingen en stakingen in het onderwijs, inclusief van ouders, middelbare schoolstudenten en kleuteronderwijzeressen is het nu de beurt aan de gemeentediensten van deze regio, die zelfs een staking tot de finish hebben gepland. Ik hoop de komende weken een uitgebreid artikel te kunnen doorsturen. Voorlopig denk ik mij te beperken tot de Zuidkegel van Latijns-Amerika: dus Argentinië en Chile (gezien de immense afstanden).

Dan zijn er zijn hier ook nog verkiezingen, eerst in Argentina (wetgevende verkiezingen van senatoren en afgevaardigden) op 27 oktober, vervolgens in Chile(wetgevende en presidents-), op 19 november.

Voor de eerste keer lijkt het alsof er in Chili democratische verkiezingen komen: open debatten op de TV- kanalen en 9 verschillende kandidaten(nooit gezien). Er is het centrumlinkse blok “Nueva Mayoria” (nieuwe meerderheid) van sociaaldemocraten, christendemocraten, maar ook gesteund door de oude KP (nog steeds sterk) met gedoodverfde winnares Michelle Bachelet (zeker in de tweede ronde) aan het hoofd. Maar Bachelet heeft al een akkoord met de grote ondernemers en bankiers…

Links van dit blok zijn er onze kandidaten Roxana Miranda van de Gelijkheidspartij en Marcel Claude van het links blok “Todos a La Moneda”, jammer genoeg niet in één front. Vooral de laatste heeft een duidelijk ecosocialistisch programma zeer gelijkend op wat wij voorstaan (Claude schreef al in 2007 een zeer inspirerend ecosocialistisch manifest). Dan zijn er ook nog de Groenen (zeer vergelijkbaar met die bij ons) en de PRO (Progressieve partij,liberaal) met Marco Enriquez Ominami, zoon van Miguel Enriquez, de vermoorde leider van de MIR (Beweging van Revolutionair Links).

Centraal in het programma’s van Marcel Claude en Roxana Miranda staat de breuk met het neoliberale model: grondwetsherziening(plebisciet en grondwetgevende vergadering), gratis onderwijs, een waardig pensioen met afschaffing van de private pensioenfondsen,deprivatizering en nationalisatie van de economische sleutelsectoren, een nationaal kwalitatief gezondheidssysteem, toegankelijk voor iedereen. Het lijkt soms alsof de vrouwen hier de zaken in handen gaan nemen.”Mag ook wel eens, maar “we zullen zien hoe lang het duurt””(opmerking van Chileense macho’s). Het rechtse blok(waaronder de aanhangers van de vroegere dictator Pinochet) wordt aangevoerd door Evelyn Matthei, dochter van een generaal die de dictatuur steunde, maar is zeer verdeeld. Ik heb hier nog niemand ontmoet die je moet overtuigen van de globale klimaatwijziging, want het is hier hardstikke koud voor deze tijd van het jaar(vooral ’s nachts) en het is lente.

Bijna niemand behalve degenen die goed in de slappe was zitten heeft hier verwarming.

Toch een troost: ik hoor op dit eigenste moment ook hier met de kwalificatie van Chili voor de Wereldbeker van 2014 de voetbalgekte in het kwadraat toeslaan.

Kameraden, veel succes met de wachtrij, en vooral niet plooien !

Ecosocialistische groeten

Koen Meul en Marcia Lopez Peralta”

Advertenties
One Comment leave one →
  1. vrijdag 14 februari 2014 18:05

    Dit is op Sidonio Van Ondertveldt herblogd.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: